Dhammadīpa

Ann an saoghal iomadh-fhillte agus iomadh-ghnèitheach teagasg Bhùdach, tha aon chruinneachadh a’ seasamh a-mach mar bhun-stèidh shònraichte aig dualchas Theravāda: an Tipiṭaka. Tha Tipiṭaka air a eadar-theangachadh gu “Na Trì Basgaidean”. Chan e dìreach cruinneachadh de leabhraichean naomha a th’ ann; ’s e mapa fìrinneach, eachdraidheil, agus feallsanachail a th’ ann a tha a’ treòrachadh luchd-leantainn tro sgìre iom-fhillte an fhiosa agus na saorsa spioradail. Thigear don chruinneachadh mòr seo mar an teacsa bunaiteach air a bheil beatha spioradail luchd-leantainn Theravāda stèidhichte, ach feumar a thuigsinn ann an co-theacs a chruthachaidh, a structair, agus a dhleastanasan practaigeach, seach mar leabhar dìadhachd a chaidh a theagasg bho nèamh.

Cruthachadh agus Eachdraidh

Gus tuigse cheart fhaotainn air luach an Tipiṭaka, feumar tuigse fhaighinn air an dòigh anns an deach a chruinneachadh agus a ghleidheadh. A rèir tradaisean Theravāda, chaidh a’ chiad chruinneachadh oifigeil, a’ Chiad Chomhairle, a chumail beagan mhìosan an dèidh bàs a’ Bhùda, mu 483 RC. Chaidh comhairle de 500 arahat a chruinneachadh còmhla gus na teagasgan a chaidh an claisneachd bhon Bhùda fhèin a dhearbhadh agus a dh’òrdachadh. Cha robh an amas seo idir a bhith a’ cruthachadh rudeigin ùr, ach a bhith a’ daingneachadh agus a’ glèidheadh na bha ann mar-thà.

Aig àm a’ Chiad Chomhairle, b’ e an tradaisean beòil a’ phrìomh dhòigh anns an deach teagasg a’ Bhùda a ghleidheadh. Rinn Ānanda, co-ogha agus prìomh fhreastalair a’ Bhùda, aithris air na suttā (na h-òraidean) agus, a rèir cuid den tradaisean, an Abhidhamma. Rinn Upāli, eòlaiche anns an lagh agus na riaghailtean, aithris air an Vinaya. Chaidh na h-aithrisean sin a chur fo sgrùdadh làidir leis a’ cho-roinntich air fad, agus chaidh aonta fhaighinn orra mar an turas chunntais cheart. Thòisich an stòr-bheul a’ toirt seachad nan teagasgan an sin, a’ mìneachadh carson a tha uimhir cho mhòr de bhàrdachd, ath-aithris, agus aithris-chuimhne anns na teacsaichean: bha e nas fhasa cuimhneachadh.

An dèidh beagan cheud bhliadhna, thàinig gluasad fadalach ach cinnteach gu bhith a’ cur an sgrìobhadh. Tha e air a chreidsinn gun deach na teacsaichean a sgrìobhadh sìos mu dheireadh anns a’ chiad linn RC ann an Sri Lanka, fo rìgh Vattagāmaṇī, air sgàth cunnart a dhìth air an stòr-bheul anns an àm de strì poileataigeach. ’S ann an seo a rugadh a’ chiad teacsaichean sgrìobhte Bùdach, a’ cruthachadh a’ chiad Tipiṭaka sgrìobhte Theravāda mar a tha e aithnichte an-diugh.

Structair an Tipiṭaka

Tha an Tipiṭaka air a roinn ann an trì “basgaidean” no cruinneachaidhean mòra, gach fear agus a dhleastanas sònraichte agus nàdar eadar-dhealaichte.

• Vinaya Piṭaka (Basgaid an Lagha): ’S e seo bun-stèidh nam prionnsapalan bunasach aig a’ ghiùlain eitigich agus eagrachadh na coimhearsnachd spioradail (Saṅghā). Tha e a’ dèanamh cunntas air na 227 riaghailtean prìomha (pāṭimokkha) airson manaich (bhikkhu) agus na 311 airson banachaig (bhikkhuni), le mìneachadh pongail air gach aon. Ach chan eil e dìreach mu liostaichean; tha eachdraidh gach riaghailt, no sgeulachd tùs, air a toirt seachad cuideachd. Tha na sgeulachdan tùs sin glè chudromach: tha iad a’ nochdadh adhbharan practaigeach agus co-theacsail airson gach riaghailt, a’ seachnadh tlachd an tuairmeas agus a’ treòrachadh le tuigse air prionnsapalan bunasach a’ ghiùlain eitigich (sīla). Tha an Vinaya a’ dèanamh cinnteach gun tig an Saṅghā air adhart mar bhuidheann shìmplidh, neo-eisimeileach, agus a tha gu tur ag amas air a’ chleachdadh spioradail.
• Sutta Piṭaka (Basgaid nan Òraid): Ma tha an Vinaya na chlàr-stiùiridh airson giùlain, ’s e an Sutta Piṭaka an stiùiridh fiosa. An seo, tha guth a’ Bhùda fhèin air a ghleidheadh ann an cànan cumanta làitheil, ag amas air luchd-èisteachd iomadach: manaich, banachaig, luchd-na-tìre, rìghrean, agus margaidean. Tha e air an eagrachadh ann an còig “cruinneachaidhean” (nikāya) a tha a’ leudachadh air prìomh theamannan an teagaisg: Dīgha Nikāya (Cruinneachadh Fada); Majjhima Nikāya (Cruinneachadh Meadhanach); Saṁyutta Nikāya (Cruinneachadh Ceangailte); Aṅguttara Nikāya (Cruinneachadh Àireamhach); agus Khuddaka Nikāya (Cruinneachadh Beag). ’S e beathachadh inntinn agus spioraid a th’ anns an Sutta Piṭaka, a’ toirt seachad teagasg a tha practaigeach, so-thuigsinn, agus air a dhèanamh maireannach le eisimpleirean beòtha.
• Abhidhamma Piṭaka (Basgaid na Feallsanachd Àrd): Ma tha an Sutta Piṭaka a’ nochdadh teagasg mar a chaidh a theagasg ann an co-theacs, ’s e amhas anailis chruaidh a th’ anns an Abhidhamma Piṭaka. Tha e a’ gabhail prìomh bheachdan an Sutta Piṭaka agus gan cur tro shìolachan inntinn feallsanachail, gan sgaradh sìos gu na feartan bunasach aca. Chan e teòirigeach a th’ ann an seo; ’s e mapa saidheansail de nàdar inntinn is a’ mhothachaidh a th’ ann. Tha e ag amas air “nìthean fhaicinn mar a tha iad dha-rìridh (yathābhūtaṁ pajānāti)”. Tha an Abhidhamma a’ rannsachadh na còig cruinneachaidhean (pañcakkhandhā) agus an ceangal ri chèile ann an èirigh an lùib chumhaichean (paṭiccasamuppāda). Tha sgoilearan ag aontachadh sa chumantas gur e leasachadh nas fhaide air adhart a bh’ anns an Abhidhamma, ach gum faighear a bhun-stèidh gu dearbh anns na suttā. Tha e air a ràdh gun robh e air a thighinn gu ìre iomlan mu 250 RC, agus gun deach a chur an sgrìobhadh còmhla ris a’ chòrr. ’S e inneal doimhneachaidh tuigse a th’ ann, airson an fheadhainn a tha deònach air an t-Slighe a leantainn gu ìre na feallsanachd.

Dleastanas agus Ciall an Latha an-Diugh

Ciamar a tha an cruinneachadh seo, le eachdraidh cho fada, a’ buntainn ri beatha an latha an-diugh? Ann an dòigh, tha an Tipiṭaka na thèarmann agus na stiùir.

• Mar Thèarmann: Nuair a ghabhas sinn ris na Trì Seudan (tiratanā), tha iad a’ cur an earbsa ann an dòigh-teasairginn a tha cinnteach. Tha am Bùda na thidsear, tha an Dhamma (a tha air a ghleidheadh anns an Tipiṭaka) mar an tèarmann fhìor, agus tha an Saṅghā, air a stiùireadh leis an Vinaya, na tidearan ‘s treòraichean. Tha an Tipiṭaka a’ toirt tèarainn bho dhearmad agus bho mhearachd.
• Mar Stiùir: Chan eil e na leabhar a bu chòir leughadh bho thoiseach gu deireadh. Tha e na thobar de stiùireadh airson gach suidheachadh: Vinaya airson giùlain, Suttas airson teagasg practaigeach agus brosnachadh, Abhidhamma airson tuigse ghlan agus dhomhain. Tha e a’ toirt cothrom dhan leughadair fiosrachadh fhaighinn air an àrd-ìre (mar mhìneachadh an Abhidhamma air nàdar an fhiosa) agus aig an ìre practaigeach (mar theagasg an t-Sutta air caomh-chàirdeas no fuasgladh air duilgheadas).
• Mar Chuimhneachan: Tha an Tipiṭaka cuideachd a’ cuimhneachadh oirnn nach e teacsa dìadhachd a th’ ann. Chan eil e “air a brosnachadh le spioradan” anns an t-seadh Abrahamach. ’S e cuimhneachadh iomadh neach fa-leth a th’ ann, a chaidh a dhearbhadh le coimhearsnachd lèirsinneach, agus a chaidh a ghleidheadh le dìcheall còrr is 2500 bliadhna. Tha a fhìrinneachd a’ tighinn bhon fhìor-bheachd air a bheil e a’ freagairt, seach bho thùs os-nàdarrach.

Mar sin, tha an Tipiṭaka na iomradh air leth ann an eachdraidh spioradail an t-saoghail. Chan e “leabhar” anns an t-seadh àbhaisteach a th’ ann; ’s e inneal, cala tèarainn, agus mapa a th’ ann, air a thogail le cuimhne, dearbhadh, agus tuigse. Tha e a’ gabhail a-steach lagh nam manach is banachag (Vinaya), beathachadh spioradail practaigeach (Sutta), agus anailis fheallsanachail dhoimhne (Abhidhamma). Tha e a’ freagairt ri feumalachdan iomadach: an t-sealgair spioradail dhaingeann, an neach-na-tìre a tha ag iarraidh comhairle, an sgoilear a tha ag iarraidh tuigse. Gus a ràdh ann am faclan a Bhikkhu Bodhi mu na Trì Seudan: “Anns an trithear seo, tha gach ball ag obair ann an co-sheirm leis an dà bhall eile gus an dòigh-teasairginn a dhèanamh ri fhaighinn agus èifeachdach.” Tha an Tipiṭaka na ball dearbhach den trithear sin; tùs a tha a’ sgaoileadh solas tuigse air a’ mhapa gu saorsa, agus a’ toirt dhuinn an goireas as fheàrr a th’ againn gus tuigse fhaotainn air nàdar ar beatha fhèin agus slighe a leigeas às sinn bho fhulangtachd (dukkha).

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

Briog Èirigh an Lùib Chumhaichean – Paṭiccasamuppada airson na dà fhoirmle

Ùine

Anns na Suttā Tràtha¹Ann am Beurla, Early Buddhist Texts (EBT) (5mh linn BCE), tha am foirmle air a taisbeanadh le prìomh fhòcas air èirigh fhulangtachd anns a’ mhionad làthaireach. Tha an ceangal ri ath-bhreith làn-thaobhach agus an làthair, ach chan e an aon mhìneachadh no an t-eagrachadh a th’ ann.

’S ann tron leasachadh air an Abhidhamma (3mh linn BCE+) a thòisich an t-eagrachadh ùineil. Tha na ceanglaichean air an sgrùdadh a thaobh ùine, a’ leagadh na h-ùidhe loidsigeach airson modal nan trì beathannan.

’S anns na Mìneachaidhean Clasaigeach (1mh-5mh linn CE) a tha modail ùineil nan trì beathannan air a stèidheachadh gu sònraichte is dearbhte le mìneachadairean, mar Buddhaghosa, agus thàinig e gu bhith na mhìneachadh ortadogsach ann am Bùdasachd Theravāda. Tha an clàr a leanas a’ sealltainn far a bheil gach cumha a’ nochdadh ann am modal mar sin:

Is fheàrr leam taisbeanadh nan Suttā Tràtha, a tha na mìneachadh air èirigh fhulangtachd anns a’ mhionad, agus ‘s dòcha gur e an riochdachadh grafaigeach as fheàrr air Èirigh an Lùib Chumhaichean a tha sa chairt seo a chruthaich Mogok Sayadaw (ged a ghabh e a-steach modail nan trì beathannan!). Ged a feumas teagasg Èirigh an Lùib Chumhaichean a bhith sreathach, tha na h-obrachadh fìor nas sparragach agus, ma their mi e, nas eadar-cheangailte.

A chì sinn ann an foirmle Èirigh an Lùib Chumhaichean na prìomh chumhaichean a tha a’ leantainn gu èirigh a’ chumha a leanas. Mar eisimpleir, “le am faireachdainn mar chumha, thig a’ mhiann gu bith”, ach feumaidh miann èirigh cuideachd air sgàth aineolas, ged nach e am prìomh chumha a th’ ann. Tha mòran de dhràibhean eile den t-seòrsa “fo-chumhachail” ann²a bharrachd air na 12 cumha ann am paṭiccasamuppāda, tha 24 cumha eile air an àireamhachadh san Abhidhamma..

“Cumhachd Shònraichte³idapaccayatā“

Ann an Rohitassasutta (AN 4:45), thathar a’ faighneachd dhan Bhùda:

“A bheil e comasach, a Bhante, le siubhal ceann an t-saoghail fhaighinn a-mach no fhaicinn no ruighinn, an ceann far nach eil duine sam bith ga bhreith, ga sheanachas is ga bhàsachadh, ga dhol seachad is ga ath-bhreith?”

Fhreagair e:

“…far nach breithear, nach caithear, nach bàsaichear, nach tèid seachad, nach ath-bhreithear. Agus chan eil mi ag ràdh gun urrainn dhaibh le siubhal ceann an t-saoghail fhaighinn a-mach no fhaicinn no ruighinn. Agus chan eil mi, a charaid, ag ràdh gun urrainn duine crìoch a chur air fulangas gun cheann an t-saoghail a ruighinn. Ach, a charaid, tha mi anns a’ chorp aitheamh a dh’fhad seo, le comharrachadh agus inntinn, a’ gairm (1) an t-saoghail, (2) tùs an t-saoghail, (3) crìoch an t-saoghail, agus (4) an t-slighe a threòraicheas gu crìoch an t-saoghail.”

Cha robh Èirigh an Lùib Chumhaichean (paṭiccasamuppāda) a-riamh na prionnsapal coitcheann de chumhachd airson an t-saoghail mun chuairt⁴Cluinnear gu tric an abairt “eadar-cheangaltas nan uile rudan (interconnectedness of all things)”, a tha na beachd an ìre mhath ùr. Chan eil fianais sgrìobhte sam bith dhe seo anns an Tipiṭaka. Tha mi a’ tuigsinn gun deach am bun-bheachd seo a chruthachadh le an dàrna cuid an t-Urramach Hsing Yun no an t-Urramach Thích Nhất Hạnh anns na 1960an, agus ‘s dòcha gum bi a fhreumhan a’ bheachd ann an Èirigh an Lùib Chumhaichean., ach airson an t-saoghail a th’ annainn fhèin. Nuair a mìnichidh am Bùda Èirigh an Lùib Chumhaichean, canaidh e ris “cumhachd shònraichte”, no, na cumhaichean leis an èirigh fulangtachd (dukkha) nar “saoghal” – sinne.

Tha ceangal dìreach eadar “an saoghal” agus Èirigh an Lùib Chumhaichean rim faighinn ann an Lokasutta (SN 12:44):

“Agus dè, a mhanaich, tùs an t-saoghail? Leis an t-sùil agus na rudan fradhairc mar chumha, thig am fìosraiche na sùla gu bith. Thig co-thadhal bho thionndadh nan trì; le co-thadhal mar chumha, thig am faireachdainn; le am faireachdainn mar chumha, thig a’mhiann; leis a’ mhiann mar chumha, thig an greim; leis a’ ghreim mar chumha, thig a’ chruth-bhith; leis a’ chruth-bhith mar chumha, thig a’ bhreith; leis a’ bhreith mar chumha, thig an seanachas is am bàs, am bròn, an nuallan, an fhulangas, a’ mhì-thoil-inntinn agus an t-eu-dòchas. Seo, a mhanaich, tùs an t-saoghail.”

Leanadh e air adhart leis an aon mhìneachadh airson nan còig bunaitean mothaich eile, agus crìochnaichidh e an sutta leis an fhoirmle mu seach; ‘s e sin, nuair a thèid aon chumha seachad, thèid an cumha eisimeileach à bith, mar taigh-chàirtean.

Tha an teagasg seo na mhìneachadh mar a tha agus carson a thig fulangtachd (dukkha) gu bith. Ach a bharrachd air a sin, tha e a’ sealltainn nach èirigh dad idir gu fèin-obrachail, no nach tig dad gu bith às aonais cumha taiceil. Tha seo cudromach cuideachd. Dè cho tric sa tha sinn a’ smaoineachadh gu bheil gnìomh a rinn sinn fèin-ghluasadach, mar a’ bualadh mosgìoto. Gu dearbh, tha am pròiseas bho bhioradh gu bualadh a’ tachairt gu math luath, ach aig a’ bhunait tha an rùn fhathast ann, agus ga leantainn na foirmle seo.

Le eòlas agus tuigse air a’ chuairt chumhach seo, bidh e againn ri ceangal fhaicinn gu soilleir far a bheil feum againn air gearradh. ’S e an ceangal eadar faireachdainn is miann a tha ri gearradh. Gu sìmplidh, ’s e toradh gnìomh deònach (kamma) a chaidh a choileanadh roimhe a th’ anns an fhaireachdainn, agus ’s e roghainn chogais a th’ anns a’ mhiann; tha sinn a’ roghnachadh miann. Nuair a roghnacheas sinn miann (taṇhā), tha sinn gu h-èifeachdach a’ roghnachadh fulangais, oir tha fios againn gur e miann adhbhar na fulangtachd (dukkha)⁵S e an dàrna Fhìrinn Uasal an t-adhbhar (den fhulangtachd), agus ‘s e am miann (taṇhā) an t-adhbhar sin..

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

• 1
  Ann am Beurla, Early Buddhist Texts (EBT)
• 2
  a bharrachd air na 12 cumha ann am paṭiccasamuppāda, tha 24 cumha eile air an àireamhachadh san Abhidhamma.
• 3
  idapaccayatā
• 4
  Cluinnear gu tric an abairt “eadar-cheangaltas nan uile rudan (interconnectedness of all things)”, a tha na beachd an ìre mhath ùr. Chan eil fianais sgrìobhte sam bith dhe seo anns an Tipiṭaka. Tha mi a’ tuigsinn gun deach am bun-bheachd seo a chruthachadh le an dàrna cuid an t-Urramach Hsing Yun no an t-Urramach Thích Nhất Hạnh anns na 1960an, agus ‘s dòcha gum bi a fhreumhan a’ bheachd ann an Èirigh an Lùib Chumhaichean.
• 5
  S e an dàrna Fhìrinn Uasal an t-adhbhar (den fhulangtachd), agus ‘s e am miann (taṇhā) an t-adhbhar sin.

le a’ chruth-bhith mar chumha, thig a’ bhreith gu bith;

Chan eil am breith (jāti) air a chuingealachadh ri leanabh a’ tighinn às a’ bhroinn a-mhàin; tha e a’ gabhail a-steach naoi mìosan torrachais, bho àm an gine gu breith-chloinne.

Ged a leugh sinn mu thràth, tha e feumail cuimhneachadh gur ann le gnìomh deònach mì-sona (akusalakamma) a thig toradh mì-sona. ’S e sin, breith ann an raon cràiteach (Ifrinn, Peta, Asura, no beathach), no ma thèid breith mar dhuine, duine de dhìth: le tinneasan, dìth comasan inntleachdail, easbhaidhean corporra, agus a leithid.

Air an làimh eile, bheir gnìomh deònach sona (kusalakamma) toradh sona: breith ann an raon nan daoine no nan diathan, agus ma thèid breith mar dhuine, le slàinte mhath, bòidhchead, tuigse, agus a leithid.

Tha am mìneachadh seo air a’ phròiseas caran sìmplidh, ach mar a’ chiad cheum tuigse air cumhachd nan cumha, tha e a’ sealltainn mar a bhios cruth-bhith (bhava), no kamma fhèin, a’ cumhachadh an t-seòrsa breith (jāti) a gheibh sinn.

le a’ bhreith mar chumha, thig an seanachas agus a’ bhàs gu bith,
agus mar thoradh air an t-sreath seo, thig am bròn, an nuallan, an fhulangas, a’ mhì-thoil-inntinn, agus an t-eu-dòchas am bàrr.

Agus mar sin tha breith na cumha airson a’ bheatha fhèin, gu sònraichte mar a’ phriomh chumha airson an t-seanachas (jarā) agus a’ bhàis (maraṇa). Gu dearbh, nuair a dh’fhoillsich am Bùda Èirigh an Lùib Chumhaichean (paṭiccasamuppada) aig an toiseach, theagaisg e gur e breith fhèin a bha na cumha airson bàs, a tha an t-àm sin a tha cho goirt. Chan urrainn bàs a bhith ann às aonais breith mar a’ chumha.

C: Carson a chaidh an neach-crùnadaireachd Bùdachais fhaigh a leabhraichean?
F: Air sgàth ‘s sgrìobhadh e an-còmhnaidh “Breith” mar “Adhbhar a’ Bhàis” air an Teisteas Bàis.

---

A thaobh am bròn (soka), an nuallan (parideva), an fhulangas (dukkha), a’ mhì-thoil-inntinn (domanassa), agus an eu-dòchais (upāyāsā), uill, ‘s e faclan eile airson fulangtachd (dukkha) a th’ annta uile.

Ach chan eil am fulangas seo riatanach; ‘s e roghainn a th’ ann a nì sinn gu mothachail le a h-uile gnìomh deònach a choileanas sinn. Chìthear adhbharan is cumhaichean èirigh fhulangtachd gu soilleir ann an Èirigh an Lùib Chumhaichean. Agus leis an eòlas seo, faodaidh sinn an t-slighe a choiseachd a shocraich am Bùda airson saorsa bho fhulangtachd.

Bheir seo air ais gu tur thairis air aineolas (avijjā), far am bi na cuairtean a’ tòiseachadh a-rithist, no nas fheàrr, a’ leantainn air adhart gun stad. Dh’fhaodadh seo uile coimhead caran cinnteach, agus mar sin gun dòchas ann an rùrach sonais mhaireannaich, ach chan eil an seo ach breithneachadh na duilgheadas. Agus le breithneachadh, faodar leigheas a dhèanamh.

Seo crìoch air sealladh àrd-ìre gach cumha. Bheir sinn criochnachadh air an t-seachdain sa tighinn le beachdan eile ri beachdachadh.

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

Bliadhna Mhath Ùr!
Gum faigh thu toileachas, slàinte, agus sìth inntinn anns a’ bhliadhna ri teachd!

le a’ mhiann mar chumha, thig a’ greim gu bith

Tha am facal upādāna gu tric air eadar-theangachadh mar “attachment” no “clinging” ann am Beurla. Ach, tha na h-eadar-theangachaidhean seo a’ toirt a-mach brìgh nach eil buileach ceart: gum bi rudeigin ann a mhaireas fada gu leòr airson ceangal a chumail ris.

Ach lorg am Bùda gu bheil a h-uile nì neo-bhuana (anatta), chan ann a-mhàin thar ùine, ach bho mhionaid gu mionaid. Mar sin, chan eil e a’ dèanamh ciall idir gum bi sinn a’ ceangal ri rudeigin a tha neo-bhuana nad nàdar ann an oidhirp air sonas buan.

Ann am Beurla, is fheàrr leam an teirm “grasping” oir tha e a’ ciallachadh oidhirp leantainneach airson rudeigin a ghlacadh, ach gun fhìor shoirbheachadh. Ann an Gàidhlig, cleachdaidh mi greim, bhon t-seanfhacail “greim an fhir bhàite air a’ mhaide as caoile”, air sgàth ‘s gum bi e a’ glacadh a’ bhrìgh riatanach gu tur, oidhirp èasgaidh air rud nach maireann a bheir greim.

Tha am Pāli Text Society Dictionary a’ mìneachadh upādāna mar “connadh, solar, uidheamachadh”. Gu sònraichte, tha e a’ ciallachadh connadh a chur ris an teine mhiann, ga neartachadh agus a’ dèanamh air an lasadh a dhòrtadh.

Tha ceithir seòrsaichean upādāna ann:

1. greim thlachd nan ceudfaithan (kāmupādāna): greim air nithean bòidheach a thig tro na ceudfathan: seallaidhean, fuaimean, fàilean, blasan, rudan stuthach, agus smuaintean/beachdan/bun-bheachdan.
2. greim nam beachd (diṭṭhupādāna): nuair a nochdaidh am facal Pāḷi diṭṭhi leis fhèin, tha e a’ ciallachadh sealladh ceàrr. Tha trì fichead ‘s a dhà dhiubh ann a tha a’ mhòr-chuid air an stèidheachadh air sealladh ceàrr air an “fhèin”¹Brahmajālasutta DN 1
3. greim deas-ghnàthan (sīlabbatupādāna): ’s e greim a th’ ann an seo anns a chreideas gum faod deas-ghnàthan agus cleachdaidhean, leotha fhèin, leantainn gu glanadh fèin.
4. greim a’ creideis ann an fhèin (attavādupādāna): ‘s e an greim seo an creideas gu bheil fèin ann, rud a chunnaic sinn roimhe nach eil ann ach mealladh no bun-bheachd.

le a’ ghreim mar chumha, thig a’ chruth-bhith gu bith

Leis a’ mhiann air a neartachadh, coileanaidh sinn gnìomh deònach (kamma), gu corporra, gu beòil no gu inntinnil. Faodar am pròiseas cruth-bhith (bhava) a roinn ann an dà thaobh:

1. pròiseas kamma gnìomhaich (kammabhava): na ìre de bhith-cruthachaidh far am bi an gnìomh deònach (kamma) air a dhèanamh, air a stòradh, agus deiseil airson a thoruig
2. pròiseas na h-ath-bhreith (uppattibhava): na ìre de bhith-cruthachaidh far am bi toradh gnìomh deònach air a thoirt gu buil ann an cruth-bhith sònraichte (mar dhuine, deamhan, no dia). Thig buaidh nan gnìomhan deònach a chaidh a dhèanamh roimhe gu buil, a’ dearbhadh ar n-ath-bhreith ann an aon de na trì rìoghachdan:
   1. raon nan tlachd so-mhaoineach (kāmāvacara)
   2. raon an t-so-mhaoine shùghaich (rūpāvacara)
   3. raon neo-mhaoineach (arūpāvacara)

Tha an raon nan tlachd so-mhaoineach (kāmāvacara) a’ gabhail a-steach beathaichean agus daoine, a bharrachd air Ifrinn (Niraya), Taibhsean Acrach (Peta), agus Titain (Asurā). Buinidh an dà fhear mu dheireadh do choileanadh nan sùghadh (jhāna), agus tha iad ann an rìoghachdan nèamhaidh agus thaitneach.

Anns a’ phost deireannach an t-seachdain sa tighinn, chì sinn mar a bhios cruth-bhith a’ cumhachadh èirigh breith, seanachais agus bàis, a bharrachd air am fulangas a leanas.

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

• 1
  Brahmajālasutta DN 1

“le an co-thadhal mar chumha, thig am faireachdainn gu bith”

Nuair a thig na sia bunaitean mothaich (saḷāyatanā) còmhla rin rudan fa-leth, bidh co-thadhal (phassa) ann. Canar faireachdainn (vedanā) ris an ath-bhualadh no clàradh sin, agus tha trì seòrsaichean ann:

• mì-thlachdmhor (dukkha)
• tlachdmhor (sukha)
• neo-mhì-thlachdmhor-is-neo-thlachdmhor (adukkhamasukha)

Tha e glè chudromach a thoirt fa-near nach eil iad a’ toirt iomradh air gluasadan-inntinn no tòcaidhean, ach clàradh a’ bhuaidh a nì rudan air a bunaitean mothaich fhèin a-mhàin. A rèir a’ Bhùda, tha tòcaidhean nam measgachan iom-fhillte dhe na tha aithnichte mar fhactaran inntinn (cetasikā), ach cha tèid sinn a-steach dhaibh an-diugh.

Gus seo a dhèanamh nas soilleire:

• nuair a nì bunait na sùla co-thadhal ri rud fradhairc grànda, èiridh faireachdainn mhì-thlachdmhor (dukkhavedanā)
• nuair a nì bunait na sùla co-thadhal ri rud fradhairc bòidheach, èiridh faireachdainn thlachdmhor (sukhavedanā)
• nuair a tha clàradh an rud air a bunait mothaich fa-leth cha mhòr do-ruigsinneach, èiridh faireachdainn neo-mhì-thlachdmhor-is-neo-thlachdmhor (adukkhamasukhavedanā), theirte “faireachdainn neodrach” ris uaireannan.

Tha an aon rud fìor airson nam bunaitean mothaich eile:

• nuair a thig bunait mothaich na cluaise còmhla ri rud fuaimnich…
• nuair a thig bunait mothaich an t-sròine còmhla ri rud fàileachd…
• nuair a thig bunait mothaich na teanga còmhla ri rud blasda…
• nuair a thig bunait mothaich a’ chuirp còmhla ri rud beanailteach…
• nuair a thig bunait mothaich na h-inntinn còmhla ri rud inntinnidh…

…..èiridh faireachdainn a rèir buaidh an rud.

Cuir nad inntinn loch ciùin. Ma thuiteas clach bheag ann, nochdaidh tuinn bheaga; ma thuiteas ulbhag mhòr ann, nochdaidh tonnan mòra. Ma bhios iasg a’ snàmh ann no ma bhios am biastag a’ sgìobadh air, bidh gluasad air choreigin ann a rèir meud a’ bhuaidh. Aig an ìre seo, chan eil sinn a’ bruidhinn air na tonnan a tha bòidheach no grànda no air a bheil sinn dèidheil orra no nach eil. Chan eil an gluasad a’ riochdachadh ach clàradh an rud air an uisge.

Ged a tha am meatafar seo a’ briseadh gu furasta le sgrùdadh mionaideach, tha e a’ nochdadh beagan mar a thig am faireachdainn gu bith mar thoradh air coinneamh bunait mothaich ris an rud fa-leth.

“le am faireachdainn mar chumha, thig a’ mhiann gu bith”

Gu litireil, tha taṇhā a’ ciallachadh “pathadh”, ach tha am facal a’ toirt a-steach cuideachd miann, sannt, acras, iarrtas, ‘s dòcha gach seòrsa de “miann” ann. Tha na trì seòrsaichean de taṇhā air am mìneachadh anns a’ phost seo, agus chì sinn an seo mar a tha e ag obair ann an sreath nan adhbharan:

• nuair a thig faireachdainn thlachdmhor gu bith, èiridh am miann airson barrachd tlachdmhorachd
• nuair a thig faireachdainn mhì-thlachdmhor gu bith, èiridh am miann airson an fhaireachdainn mhì-thlachdmhòir sin falbh, no airson atharrachadh gu tlachdmhorachd
• leis gu bheil neo-mhì-thlachdmhor-is-neo-thlachdmhor cho soilleir mì-thlachdmhor, èiridh am miann airson barrachd den “neo-mhì-thlachdmhorachd” seo.

‘S e am miann a tha gar sparradh air leantainn rudan ion-mhiannaichte, agus a bhith air mhiann airson rudan mì-thlachdmhor a dhol à bith no an teicheadh, a tha na fhreumh ar fulangtachd (dukkha). ‘S e roghainn chogaisich a th’ ann am miann, chan e rud a thig gu fèin-ghluasadach. Gu h-èifeachdach, tha sinn a’ TAGHADH fulangas! Nach eil sin caran neònach?! Ach tha gealladh a’ Bhùda ann gum urrainn dhuinn na roghainnean sin a sheachnadh gus an cuir sinn às don chuairt de fhuilangtachd.

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

Ann am pàirt 3, nì sinn sgrùdadh air na sia bunaitean mothaich (saḷāyatanā) agus an co-thadhal (phassa).

“le an inntinn ‘s stuth mar chumha, thig na sia bunaitean mothaich gu bith”

Sia bunaitean mothaich (saḷāyatanā)

Gheibhear iomlanachd ar n-eòlas air an t-saoghal tro na sia bunaitean mothaich: sùil, cluas, sròn, teanga, corp, agus inntinn. Tha a’ chumha seo a’ buntainn ri comas-faire nan sia bunaitean mothaich, ‘s e sin, an comas faicinn, cluinntinn, fàileachd, blasad, beanail, agus smaoineachaidh, fhad ‘s a tha na buill-bodhaig fhèin nam pàirt de inntinn ‘s stuth (nāmarūpa).

Tha na rudan bunait mothaich air an tuigsinn sa chumha seo cuideachd: rud fradhairc, rud fuaimneach, rud fàileachd, rud blasda, rud beanailteach, agus rud inntinnidh, agus nuair a thig na bunaitean mothaich còmhla ris na rudan fa-leth aca fhèin….

“le na sia bunaitean mothaich mar chumha, thig an co-thadhal gu bith”

…bidh co-thadhal (phassa) ann.

‘S e cumha an toradh a th’ ann an co-thadhal (phassa) a thig bho choinneamh bunait na mothaich ris an rud fa-leth aice.

• Nuair a choinnicheas an t-sùil ri rud fradhairc…
• Nuair a choinnicheas a’ chluas ri rud fuaimneach…
• Nuair a choinnicheas an t-sròn ri rud fàileachd…
• Nuair a choinnicheas an teanga ri rud blasda…
• Nuair a choinnicheas a’ chorp ri rud beanailteach…
• Nuair a choinnicheas an t-inntinn ri rud inntinnidh….

…canar co-thadhal ris a’ choinneamh sin.

Ged a tha e cho follaiseach ‘s a ghabhas, mura coinnich a’ bhunait mhothaich ris an rud fa-leth aice, chan eil co-thadhal ann, agus chan eil comharrachadh air an rud ann. ‘S e sin ag ràdh, cha fhaic sinn, cha chluinn sinn, cha fhàileach sinn, cha blais sinn, cha fhaireach sinn nì sam bith nar cuirp, agus cha smaoinich sinn.

San ath phost, bheir sinn sùil air mar a tha co-thadhal (phassa) na chumha airson èirigh faireachdainn (vedanā).

☸️ Gum faigh sinn uile saorsa bho dukkha ☸️

A’ leantainn ar còmhraidh mu Èirigh an Lùib Chumhaichean (paṭiccasamuppāda), pàirt 2

“le na h-eagaran deònach mar chumha, thig am fìosraiche gu bith;’

Fìosraiche (viññāṇā)

Mar an tè mu dheireadh de na còig cruinneachaidhean (pañcākkhandhā), ‘s e am fìosraiche an tè aig a bheil eòlas air an rud. Ach ann an Èirigh an Lùib Chumhaichean, tha e a’ riochdachadh a’ chiad fhìosraiche a thig gu bith anns an t-saoghal ùr cuideachd. Ann an Abhidhamma¹na treas pàirt de chànain an Tipiṭaka ann am Bùdasachd. ’S e siostam feallsanachd is eòlas-inntinn glè mhionaideach a th’ ann an Abhidhamma a tha a’ mìneachadh nàdar fìor nan rudan (dhammā) agus mar a tha iad a’ ceangal ri chèile. Tha e a’ sgrùdadh nan còig cruinneachaidhean (pañcākkhandha), èirigh an lùib chumhaichean (paṭiccasamuppāda), agus staidean inntinn ann an dòigh analaiteach. Tha an t-Abhidhamma na inneal-sgrùdaidh gus tuigse nas doimhne fhaighinn air an Dhamma, ach chan eil e riatanach dhan a h-uile neach-leantainn. Tha e gu sònraichte feumail dhaibhsan a tha ag iarraidh meòrachadh domhainn.[/mfn], canar am “fìosraiche ceangail ath-bhreith” (paṭisandhicitta) ris an fhìosraiche seo, agus ann an dòigh, tha e a’ “blasadadh” a’ chòrr de bheatha sam bith. Ciamar a thachras seo?

• 1
  “Yo paṭiccasamuppādaṁ passati so dhammaṁ passati; yo dhammaṁ passati so paṭiccasamuppādaṁ passatī’ti.”
• 2
  ‘S e co-ogha a’ Bhùda a bh’ ann an Ānanda, agus ‘s e am prìomh fhreastalaiche a bh’ aige fad na 45 bliadhna a theagaisg am Bùda
• 3
  Bhante: am fonnd freagairt as cumanta ann am Pāḷi airson “a Thighearna” no “a Dhuine Uasail”. Tha e air a chleachdadh le luchd-na-cèille agus luchd-leantainn nuair a bhruidhneas iad ri manach
• 4
  saṁsāra; cearcall no cuairt leantainneach ath-bhreith, bàis, agus ath-bhreith a-rithist, fo bhuaidh kamma agus taṇhā. Tha e a’ ciallachadh an t-saoghal làn fulangach fhèin, far a bheil gach beothach fo èiginn an t-siubhail seo gus an dùisg e.
• 5
  Ānanda: “Acchariyaṁ, bhante, abbhutaṁ, bhante. Yāva gambhīro cāyaṁ, bhante, paṭiccasamuppādo gambhīrāvabhāso ca, atha ca pana me uttānakuttānako viya khāyatī’ti.” Bùda: “Mā hevaṁ, ānanda, avaca, mā hevaṁ, ānanda, avaca. Gambhīro cāyaṁ, ānanda, paṭiccasamuppādo gambhīrāvabhāso ca. Etassa, ānanda, dhammassa ananubodhā appaṭivedhā evamayaṁ pajā tantākulakajātā kulagaṇṭhikajātā muñjapabbajabhūtā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ saṁsāraṁ nātivattati.
• 6
  iti imasmiṁ sati idaṁ hoti; imassuppādā idaṁ uppajjati; imasmiṁ asati idaṁ na hoti; imassa nirodhā idaṁ nirujjhati, yadidaṁ
• 7
  avijjāpaccayā sankhārā, sankhārapaccayā viññāṇaṁ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṁ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṁ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṁ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti, evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti (AN 10.92)
• 8
  avijjāya tveva asesavirāganirodhā sankhāranirodho, sankhāranirodhā viññāṇanirodho, viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho, nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho, saḷāyatananirodhā phassanirodho, phassanirodhā vedanānirodho, vedanānirodhā taṇhānirodho, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirojjanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī’ti (AN 10.92)